Vorige week schreef ik een blog over Eigenwaarde. En over hoe belangrijk het is om je eigen-waarde te gaan herkennen en erkennen. Binnen de Talenten Motivatie Analyse (TMA) methode waarmee ik werk, is Eigenwaarde één van de vier drijfveren die onderdeel uitmaken van de dimensie Emotionele Balans. Eigenwaarde is te beïnvloeden door jouw eigen succes- en faalverhalen.
Naar aanleiding van de positieve reacties op mijn blog en dan vooral op de combinatie tussen mijn persoonlijke relaas (leest toch lekker weg, de worsteling van iemand anders) én relevante inhoud (want het moet natuurlijk wel ergens over gáán) heb ik besloten een reeks te gaan schrijven waarin ik achtereenvolgens aandacht zal besteden aan alle 22 drijfveren die de TMA methode rijk is, gekoppeld aan de 44 talenten die daaruit gedistilleerd kunnen worden.
Voordat ik overga tot het schrijven over de resterende 21 drijfveren en 42 talenten wil ik eerst stilstaan bij de TMA methode zelf. Want het is goed mogelijk dat ik in mijn behoefte om kennis over te dragen (overigens geen TMA drijfveer maar meer een cognitief dingetje) ergens halverwege ben ingestapt zonder helder te communiceren wat het nu precies is wat ik doe.
Nadat ik tijdens mijn coachingsopleiding (vrij) impulsief besloot om voor mijzelf te beginnen omdat ik door mijn hoge behoefte aan Afwisseling en Onafhankelijk denken & handelen (beiden wel TMA-drijfveren, waarover later dus meer) dacht nooit meer tot mijn recht te komen bij één werkgever, ben ik een tijdje bezig geweest om helder te krijgen waaraan ‘de wereld’ nu precies behoefte heeft om van mij te ontvangen. Want voor jezelf beginnen is leuk maar om daar een - bij voorkeur winstgevende - onderneming van te maken in plaats van een filantropische instelling leek het mij wel handig om te weten of er ergens in mijn talenten- en competentiepaspoort een ultieme combinatie aanwezig zou zijn waarop ‘de wereld’ zat te wachten.
Dat bleek nog niet zo eenvoudig. Men kende mij als voormalig advocaat en door de naam van mijn bedrijf - Legally Personal - wekte ik op zijn minst de indruk alsof ik een bijzonder soort juridisch advies zou gaan geven. Persoonlijker of iets dergelijks. In ieder geval iets dat ‘normale’ advocaten en juristen minder goed zouden kunnen. Ik begon met een in mijn ogen - daar ga je al… - duidelijke missie (of visie? ik ben het even kwijt): ik wilde onnodige conflicten de wereld uit helpen.
In plaats van conflicten uit te vechten ten overstaan van de rechter of een wederpartij (iets wat ik tot dan toe door mijn hoge behoefte aan Confrontatie – ook weer een TMA drijfveer jippie…) met veel gevoel voor rechtvaardigheid had gedaan, wilde ik veel liever preventief het verschil maken. Menigeen vroeg ook aan mij of ik dan een ‘soort van mediator’ zou worden. Geen ‘echte’ mediator maar ‘een soort van’. Hoewel ik van alles voelde, dekte een soort van iets zijn in ieder geval niet de lading en ik wilde ook zeker niet een soort van iets gaan doen.
Een missie of visie is natuurlijk hartstikke leuk maar als je daarbij alleen van jezelf uitgaat, heb je je eerste identitieitscrisis al gelijk te pakken. Hoe ging ik nu dat hele brede idee integreren in deze wereld? Niet gehinderd door enige beperkende overtuiging dat ik een schat aan inzichten te brengen had, kwam ik er al snel achter dat ik mijn aansluiting met deze wereld zeer minimaal had onderzocht. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik er net 2,5 jaar Amerika op had zitten en in een land waar the sky the limit is ben je nu eenmaal eerder overtuigd van jezelf. In plaats van bang te zijn om mijn kop boven het maaiveld uit te steken, deed ik daar gewoon wat ik wilde doen en werd ik toegejuicht om mijn succesvolle (en minder succesvolle) pogingen.
Maar goed. Weer terug in het cultureel anders bepaalde Nederland kwam ik er al gauw achter dat niemand op mij zat te wachten. Dat is trouwens een keiharde beperkende overtuiging maar het koste mij weinig moeite om die overtuiging te gaan geloven. Er zat overigens wel een kern van waarheid in. Nog los van het feit dat geen werkgever of werknemer tijdig kan of wil herkennen dat wordt afgestevend op een conflict, wil niemand zijn vingers eraan branden als het nog geen totale misère is. We focussen met elkaar veel liever op wat er zichtbaar is en niet op wat er op het eerste gezicht nog onzichtbaar is. Dat we daarmee juist conflicten in de hand werken, laat ik even voor wat het is. Totdat de shit has hit the fence kunnen we tenminste nog met z’n allen doen alsof er niets aan de hand is.
Op het gevaar af dat ik nu met terugwerkende kracht alsnog ‘een soort van’ gefrustreerd overkom, ga ik graag over naar de uiteenzetting van de positieve wending. Na mijn eerste ondernemerscrisis besloot ik dat het roer om moest. Terug de werkvloer op. En zoals dat wel vaker gaat als ik ergens voor ga - lees: focus aanbreng - kwam er een enorm leerzame interim teamcoachklus op mijn pad.
Tijdens deze klus merkte ik overigens wel dat focus niet bepaald mijn natuurlijke sterkte is, want: hoge behoefte aan Afwisseling en lage behoefte aan Doelgerichtheid. Maar gelukkig heeft mijn hoge behoefte aan Pragmatisme mij meermaals in de juiste richting geduwd. En omdat ik daarnaast ook nog over een behoorlijke behoefte aan Volharding beschik, heb ik de klus uiteindelijk na 11 maanden kunnen voltooien. Omdat ik geen traditionele hulpverlener ben (lees: ik ga uit van de eigen verantwoordelijkheid van mensen) weet ik eigenlijk wel zeker dat ik in de opvolging daarvan commerciële kansen heb laten liggen maar ach, je kan nu eenmaal niet aan alles behoefte hebben.
Omdat ik in die periode behoorlijk veel had gevraagd van mijn hoge behoefte aan Sociale Empathie was het hoog tijd voor wat reflectie om te gaan bepalen waar ik vervolgens mee aan de slag wilde. Zeg maar iets wat ik in de praktijk al deed maar waarvoor ik ‘een soort van’ legitimatie’ wilde hebben. Omdat ik tijdens de opdrachten die ik tot dan toe had gedaan al had gemerkt dat een focus op sterke punten een enorme boost gaf aan de her en der beschadigde Eigenwaarde(s) ging ik op zoek naar een methode waarin het ontginnen en ontwikkelen van talenten van mensen centraal stond. TMA en ik werden een setje. Na eerst de individuele certificeringstraining te hebben gevolgd, stond deze zomer de teamcertificering op het programma.
En hoewel er dit jaar een aantal mooie opdrachten zijn geweest en er nog een paar mooie op de planning staan, ben ik nu al weer bezig met wat nieuws. Dat noemen ze geloof ik ondernemend zijn (hoge behoefte aan Energie in combinatie met hoge behoefte aan Afwisseling). Onder het motto: het bloed kruipt waar het niet gaan kan, ga ik mij de komende tijd focussen op de beroepsgroep waarvan ik zelf jarenlang onderdeel heb uitgemaakt. Zo komt mijn bedrijfsnaam ineens op een hele andere manier tot haar recht. En ik dus kennelijk ook. Talentontwikkeling is hot. En zeker in de advocatuur en de rest van de juridische wereld keihard nodig. Maar ja, wie ben ik? (overigens weet ik het antwoord op die vraag inmiddels al een tijdje - zie hiervoor).
Maar wat nu als er geen behoefte lijk te zijn? Geen nood. Dan help ik om de behoefte te realiseren en geef ik wat ik zelf nodig had in mijn tijd in de advocatuur en 'overige' juridische wereld. Uiteraard zou ik dit natuurlijk hier niet zomaar neer durven te zetten als ik hier geen concrete aanwijzingen voor had. Volgens de behoeftetheorie van Henry Murray, waarop de TMA methode is gebaseerd, heeft iedereen namelijk in meer of mindere mate bepaalde behoeften. Tot zover weinig nieuws onder de zon. Waar het echt interessant wordt, is daar waar deze behoeften volgens Murray goeddeels op een onbewust niveau liggen. En niet onbelangrijk: ze liggen ook nog eens aan de basis van menselijk gedrag. Het gedrag dat we diep van binnen willen laten zien. Het zogeheten voorkeursgedrag. Dat is dus weer heel ander gedrag dan we soms laten zien (getoond gedrag) omdat de omgeving dat van ons vraagt (gewenst gedrag).
Ha. Dus door behoeften bewust te maken, kan menselijk gedrag worden beïnvloed. En laat ik nu ooit toen ik 17 jaar oud was juf hebben willen worden. Daarom kies ik graag voor de pedagogische benadering: ik ben op zoek gegaan naar mogelijkheden en een vocabulaire waarmee ik datgene wat ik heb ontdekt kan overdragen op een manier en in een mate die aansluiten bij degenen die willen ontvangen. Schijnbaar vroeg dit om veel compassie en geduld. Daar heb ik trouwens helemaal geen behoefte aan maar noodgedwongen moeten ontwikkelen. Wat dan dus vervolgens best een tijdje lukt maar zoals dat met alles onder druk gebeurt, hield ik dit niet heel lang vol. Aangezien het met mijn Eigenwaarde wel snor zit, is het nu dan toch echt tijd om mijn eigen-waarde opnieuw de wereld in te gooien. En dat doe ik graag door gebruik te maken van mijn (sprak zij geheel naar Nederlandse normen bescheiden) schrijftalent. Dat ik overigens heb ontdekt door eens terug te gaan naar mijn jeugd en mij te herinneren wat ik toen graag deed (dit is een gratis tip; doe ermee wat je wilt).
Mijn oproep: ik ga een boek schrijven over talentontwikkeling voor en door advocaten en juristen. En voor dit boek heb ik verhalen nodig. Ik heb er al een paar maar er mogen er nog veel meer bij. Daarom ben ik op zoek naar advocaten en/of juristen die goed zicht hebben op hun talenten. Die weten wat ze kunnen. Wat ze willen. Maar bovenal wie ze zijn. Herken jij jezelf in dit profiel en wil je meewerken aan mijn boek? Stuur mij dan jouw cv met daarop jouw persoonlijke kwaliteitenoverzicht (inclusief bijbehorende competenties en vaardigheden) via info@legallypersonal.nl. Aan de hand van dit overzicht wil ik jou graag interviewen waarbij je (afhankelijk van jouw behoefte aan Extraversie) de keuze hebt om jouw succesverhaal al dan niet in geanonimiseerde vorm in mijn boek te laten optekenen.
Voor de (voormalig) advocaten en juristen die zich (nog) niet herkennen in dit profiel: geen zorgen. Ook jullie input is meer dan welkom. Van jullie zou ik graag willen weten wat jullie (nog) niet kunnen, wat je niet wilt en wie je nog niet bent. Herken jij jezelf in dit profiel en wil je meewerken aan mijn boek? Stuur mij dan jouw cv met daarop jouw persoonlijke valkuilenoverzicht (inclusief bijbehorende ontwikkel- en verbeterpunten) via info@legallypersonal.nl. Aan de hand van dit overzicht wil ik jou ook graag interviewen waarbij je (afhankelijk van jouw steunbehoefte) ook de keuze hebt om jouw faalverhaal al dan niet in geanonimiseerde vorm in mijn boek te laten optekenen.
Overigens geloof ik zelf niet meer in falen. Falen is namelijk maar een gevoel. Een gedachte. Van onszelf. En het mooie van gedachten is dat we zelf kunnen bepalen of we ze geloven of niet. Ik vind dwalen een veel beter woord. Dus voel je je aangesproken? Stuur mij dan alsjeblieft jouw dwaalverhaal. Dan onderzoeken we samen jouw nieuwe richting.
“Well, we all know that self-esteem comes from what you think of you, not what other people think of you."
-Gloria Gaynor-
Saskia Bultman-Beele
Legally Personal
Tue, 02 October