Benieuwd naar mijn inzichten? Mijn verhalen zijn bedoeld als inspiratiebron om talent ont-wikkeling centraal te stellen.

De bruggenbouwer

De brug is afgesloten. Het rood/witte lint is onverbiddelijk. Het busje dat erachter geparkeerd staat, vormt de bekrachtiging. En voor het geval dit nog niet genoeg is, kijkt de kleine, zwart-wit gevlekte, hond mij recht in de ogen aan. Hij houdt zijn kop schuin alsof hij wil zeggen: "ja, je zult echt een andere route moeten nemen." Heel even is er een oude vlaag van paniek. "Wat nu?"

Lees meer

De kaart is niet het gebied

Vanmorgen vroeg nodigde ik mijn man uit voor een wandeling. Vanuit mijn behoefte aan samen-Zijn nadat ik twee volle dagen afwezig was geweest. In mijn uitnodiging reisde ik naar zijn land, dwars over de grens heen. Ik zegde hem zelfs -ongevraagd- toe dat ik mijn mond zou houden. Omdat ik weet dat ik in mijn enthousiasme de neiging kan hebben om mijn gedachten via zijn oren en ogen te ordenen. Waarbij ik niet bepaald tegemoet kom aan zijn langverwachte behoefte aan stilte. Onbewust sloot ik daarmee een verborgen contract. En dat heb ik geweten. Wil je weten hoe het afliep, lees dan vooral verder. Aan het einde van mijn verhaal vind je ook een uitnodiging. Van mij. Voor jou.

Lees meer

Van eenheid naar eigenheid. Een wereld van verschil.

“Ik wil bij jou blijven mamma. Ik wil niet naar school.” Ik voel haar paniek. En het verdriet. Ze bijt zich vast. Een fusie tussen haar en mij. Het doet haar (buik)pijn. Ik probeer woorden te geven aan mijn binnenwereld. En de brug te slaan naar die van haar. Ik vertel haar dat ik probeer voor te leven dat ze op zichzelf mag vertrouwen. Dat ze altijd eerst stil mag staan bij zichzelf. Ik druk haar op het hart dat ze vooral mag spelen. Ze knikt. Nog niet helemaal overtuigd. Ook dat klopt. Ik zie haar verwarring op de grens. Daar waar ze gemakkelijk overheen reist om mij te bereiken. Hoe kan ze nu toch op eigen benen staan en haar eigenheid ontdekken als juist deze ontdekkingstocht naadloos aansluit op het levenswerk van haar moeder?

Lees meer

Een herkansing met een goudgeel randje

In een poging om het net iets te smalle geasfalteerde wandelpad te vermijden, kies ik er in deze tijd van opgelegde afstand voor om bovenaan de naastgelegen dijk te lopen. Weliswaar een nog smaller wandelpaadje maar omdat iedereen ervoor lijkt te kiezen om het geëffende pad te lopen, kom ik nooit iemand tegen. Tot nu. Ik kijk voor mij uit en zie in de verte iemand staan aan de waterkant.

Lees meer

Welkom thuis!

Terwijl ze met veerkrachtige tred het asfalt achter zich laat, wordt ze opgeschrikt door een geluid. Ze kan het niet direct plaatsen maar haar blik wordt, als door een onzichtbare hand gedreven, naar links getrokken. Ze knijpt haar ogen tot spleetjes en ziet in de verte iemand staan. Haar blik wordt scherper en in die beweging ontwaart ze een manspersoon in een felrode overall en een groene das. Hij steekt zijn hand omhoog. Ze voelt de instinctieve neiging om achter zich te kijken. Is die hand voor haar? Ze kan het niet geloven en toch kan het bijna niet anders.

Lees meer